Co myślicie o nowej płycie?

[chiefer]

Nawet pomimo post-Chorzowskiej euforii, która skłoniła mnie w końcu do zakupienia oryginalnego krążka CD NLOTH - wciąż nie jestem do niej przekonany (że użyję łagodnych określeń). Mimo iż utwory z NLOTH były moim zdaniem jednymi z najlepszych podczas koncertu, to na płycie te same kawałki brzmią nijako. Zastanawia mnie jeszcze jedno - dlaczego głos Bono na płycie brzmi nawet gorzej (płasko i beznamiętnie) niż na koncertach?

[Mart-U2]

Chieref- odpowiedź jest bardzo prosta. Podczas koncertu ujawniają się emocje- radość, wzruszenie. I właśnie ta emocjonalność manipuluje głosem Bono. W studiu kawałki nagrywane są na zasadzie kilku powtórzeń i wyborze najlepszego wykonania- one muszą być doszlifowane, perfekcyjne. I mimo, że oczywiście w nich tech drzemie emocjonalna interpretacja utworu, to jednak zawsze będzie ona bardziej 'płaska' niż w wersji live, gdy na stadionie pojawia się 70 tysięcy rozkrzyczanych, oszalałych z radości fanów

[chiefer]

Zupełnie nie o tym mówię. Moim zdaniem nowy album jest źle wyprodukowany, zwłaszcza część wokali. W porównaniu chociażby do "Bomby", gdzie jest dużo przestrzeni, mięcha, a głos Bońka brzmi naprawdę dobrze (pisałem już o tym wcześniej). Producenci, Panowie Lanois & Bono, byli zaangażowani nie tylko w produkcję ale także w cykl aranżowania utworów, co wyszło moim zdaniem niestety płycie na minus.
Po Chorzowie pierwsze co zrobiłem to wysłuchałem albumowego "Breathe" i "Boots" i z rozczarowaniem stwierdziłem że ta koncertowa energia ni jak nie występuje na albumie - w przeciwieństwie chociażby do Vertigo lub Ultraviolet, które są zarówno live jak i na albumach energetyczne i porywające.

[vertigo-girl]

Po mimo, że pierwszym utworem jaki dane było mi usłyszeć z nowej płyty było Get on your boots, to szczerze najmniej podoba mi się ten kawałek. Jak dla mnie najlepszy jest tytułowy No line on horizon, I'll go crazy if i don't go crazy tonight i breathe. Stand up comedy i magnificent też wymiatają:)

[Bloodline]

Witam, to naprawdę świetna płyta, brzmi dobrze Jestem już chyba po setnym przesłuchaniu i jest obecnie jedną z moich ulubionych obok Achtung Baby

[a.bass]

Płyta rzeczywiście wymaga kilukrotnego przesłuchania żeby wrobić sobie zdanie. U2 nigdy nie podążali za aktualnie panującą modą i to było zawsze ich siłą. Nie popdają w sztampę ciągle czegoś poszukują.Płyta jest dość refleksyjna, spokojna, jej prostota jest jednak jej siłą chyba o to chodziło. Piosenki z płyty zagrane na "żywo" mają prawdziwego "kopa" brzmią niesamowicie.